سبب آنان را مىبينى كه از در آمدن گروه گروه مردم به دين حق شادمانند . . . اين مژده‌اى بزرگ است ، ولى آنان را به غرور بر نمىانگيزد ، بلكه آن را همچون معراجى روحى براى نفسهاى مشتاق خويش به دوستى خدا تصور مىكنند و به تسبيح و شكر گزارى و آمرزشخواهى از او مىپردازند . تسبيح وسيله‌اى براى معرفت خدا و نزديك شدن به او ، و حمد وسيله‌اى براى جلوگيرى از راه يافتن از غرور و كبر به نفس ، و استغفار راهى براى تكميل نقصها است . . . و بدين گونه اين سورهء كريمه به اختصار برنامهء شخص مؤمن را در هنگام پيروزى در رسيدن فضلى از جانب خدا بيان مىكند . / 413 سورة النّصر [ سوره النصر ( 110 ) : آيات 1 تا 3 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ ( 1 ) وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً ( 2 ) فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كانَ تَوَّاباً ( 3 )